Bila la keje kat sini nak habis.. what a looonggggggg day.. Dari lcct lagi dah bermasaalah flight pukul 1.50pm macam biasa la sejam awal aku dah tercongok kat lcct dengan muka dua posen sebab mengenangkan nk pi kuching tempat yang tak berapa best ( tak best sbb kene keje klau gi sbb jejalan best je). Dengan selamba kambingnya aku pi la check-in tapi satu kaunter nak ke kuching pun aku tak jumpa. Jangan kata kuching kaunter ke kampung bukit kuching pun tak jumpa ( eh tak pasal-pasal nama kampung aku pun masuk sekali, maklum la nama dekat-dekat serupa) terpaksa la aku keluar balik pi information kaunter. Then cik akak kaunter tu pun suh aku pi self check in. ermmm kne beratur la plak dah la orang lebih ramai dari machine tu. Aku confius jap bila spai turn aku, macam mane plak aku nak check in kargo, tak kan nak sumbat kat machine tu dengan perasaan yag sebel terpaksa la pi bertanya lagi. Alih-alih depa suh aku pi masuk balik pi check in kat kaunter. Tetiba je wak jawa ni jadi wak sebel mmg sebel btul aku rasa time tu. Kena beratur panjang lagi, depa pun satu yang pi ubah signage tu nape biar je la kat signage kaunter tu buh nama flight kan senang.
Flight kali ni lambat skit spai sbb hujan lebat kat kuching so terpaksa la pak pilot membuat aksi akrobatik memusing-musingkan kapal terbang kat ruang udara kuching. Time ni teringat plak pasal kapal air asia dulu yang pernah tergeluceh dari runway sebab tu kot pilot tak mendarat. Time mendarat pun still terasa gak berbuai kapal mcm tak melekat je brek.
Problem kedua muncul bila orang yang bawa kereta sewa tak menjelma. Bukan sekejap menunggu mau dekat 2 jam nak tak nak terpaksa la mengeraskan diri kat airport padahal dia dah tau aku spai pkul brape. Klau aku amik flight balik kl dah spai umah dh, silap-silap dah kelon-kelon ngn wife aku.
Pepun dh selamat spai so nk tak nak kene la menghadapi hari-hari yang membosankan..
Adios amigos.....
No comments:
Post a Comment